Zombibi poster

Zombies zijn de laatste jaren erg hip, kijk alleen al naar het huidige succes van The Walking Dead, en dat terwijl ze al zeker sinds de jaren 60 op het doek te bewonderen zijn. Alhoewel hun ontstaan en snelheid doorgaans variëren houden de meeste zombiefilms (en series) zich aan dezelfde regels: als je gebeten wordt staat je hetzelfde lot te wachten en om ze te vermoorden moet je ze hun hersenen penetreren met een scherp object. In het begin werden zombies nog gebruikt om een subtiele boodschap mee te geven aan op het oog simpele horrorfilms, maar in de vele low budget horror films die sindsdien volgden zijn ze gedegradeerd tot simpele moordmachines. Zombiefilms moeten zich onderscheiden door hun aanpak, zo ging The Return of The Living Dead al een komische zijweg in, het hilarische Shaun of the Dead deed er nog een goed schepje bovenop… en ook de romantische zombiefilm bestaat al tegenwoordig. In Nederland zagen we in New Kids Nitro de eerst Nederlandse komische zombiefilm, dus om origineel te zijn moest Zombibi wel een eigen unieke invalshoek vinden en deed dat door de zombie film te mixen met dat andere subgenre welke de laatste jaren populair is in Nederland: de Marokkaanse/Multiculti komedie.

Zombibi draait om de Marokkaanse introverte kantoormedewerker Aziz (Yahya Gaier) die een oogje heeft op kantoorbabe Tess (Nadia Poeschmann). De dag dat hij haar mee uitvraagt wordt hij ontslagen en gaat hij langs bij Mo (de immer schreeuwende Mimoun Ouled Radi) die bij een poolparty vertoeft. Als ze slaags raken met 2 Surinaamse jonge mannen (Sergio Hasselbaink en Hi-reclame ster Uriah Arnhem) belanden ze achter tralies onder toezicht van tasergeile agente Kim (Gigi Ravelli) en in het gezelschap van bankier Joris (Noel Deelen). Dan stort een Russische satelliet neer op het kantoorgebouw van Aziz en verandert een groot deel van Amsterdam West in zombies. Aziz wilt koste wat het kost Tess zien te redden, al dan wel of niet met hulp van de rest van de centrale cast.

De film is geregisseerd door Erwin van den Eshof en Martijn Smits. Eerstgenoemde was een klasgenoot van mij van het laatste jaar Audiovisueel van het Grafisch Lyceum Amsterdam. Dat maakt mijn connectie met een film als deze iets persoonlijker omdat ik het enthousiasme welke Erwin altijd had met betrekking tot film me nog duidelijk voor de geest kan halen. Waar de meeste studenten achter een reguliere computer zaten was Erwin niet uit de montage-ruimte vandaan te halen. Samen deelden we een liefde voor o.a. Sam Raimi, iemand die overduidelijk ook voor deze film een inspiratiebron was. De zombies hebben wel wat weg van de “shemps” uit de Evil Dead reeks.

Zombibi is een redelijke zombiefilm. Ik begrijp dat er zo kort na New Kids toch een eigen invalshoek gevonden had moeten worden, maar om daar nou de populaire multiculti-invalshoek aan te geven is volgens mij niet de meest ideale keuze. Aziz is eigenlijk maar een saai karakter en Mo juist weer veel te schreeuwerig. Nou ligt dat wellicht aan de acteur die hem vertolkt aangezien schreeuwen bij hem ongetwijfeld onder het kopje “komisch acteren” valt. Door deze keuze kom je in geforceerd komische situaties terecht als een Surinamer en een Marokkaan die van elkaar verwachten dat ze een auto kunnen ‘hot-wiren’ en vervolgens criminaliteitscijfers per bevolkingsgroep gaan uitwisselen. Humor die nu een beetje dood slaat aangezien we nu midden in een heftige Zwarte Piet discussie zijn belandt in dit land. Dat was ten tijde van de release wellicht stukken minder, maar dat geeft wel aan hoe bepaalde vormen van humor kan lijden onder de maatschappelijke tendens die altijd in beweging is.

De film heeft daarentegen wel weer genoeg geslaagde momenten en referenties naar de pop-cultuur. Zo is er een grappige scene waarin een gevecht tegen de zombies wordt gepresenteerd als een vechtspel a la Street Fighter en Mortal Kombat. Ook zijn de effecten van een behoorlijk niveau en spelen diverse (semi-)bekende Nederlanders leuke gastrollen. De enige die ik spijtig vond was Carlo Boszhard die als running gag Jan de Hoop imiteert welke de gehele verslaggeving omtrent de zombie-uitbraak doet. Hoeveel grappiger was het geweest als daar de echte Jan de Hoop zou zitten?

Zombibi is een vlotte actiefilm welke geen klassieker zal worden gok ik zo. Ik denk dat we over tien jaar sowieso met een andere blik kijken naar de periode dat het multiculti genre hip was. Net zoals blaxploitation in de jaren 70 is dit een gedoemd genre omdat het simpele “de hoofdrolspelers zijn allochtonen” niet persé vernieuwende of kwaliteitsfilms oplevert. Dat terzijde zie ik wel dat de regisseurs met het horror genre in hun element zijn, echter net als zijn held Sam Raimi hoop ik dat Erwin (en ook Martijn natuurlijk) een succesvolle overstap kunnen maken naar grotere, complexere films.