Publicatiedatum:
Paul de Leeuw was een fenomeen in de jaren 90. Zijn succesvolle en regelmatig controversiële tv-programma Laat de Leeuw bracht twee iconische typetjes voort: Bob en Annie de Rooy, beiden gespeeld door Paul de Leeuw. Hun populariteit was zo groot dat een eigen speelfilm onvermijdelijk leek, wat in 1995 resulteerde in Filmpje!. Maar waar de absurdistische humor en scherpe randjes op televisie nog werkten, rijst de vraag of diezelfde formule ook overeind blijft op het witte doek.
In Filmpje! spelen de iconische typetjes Bob en Annie de Rooy, beiden vertolkt door Paul de Leeuw, een ontspoord huwelijk uit dat al snel uitmondt in een scheiding. Bob, een egocentrische en seksueel gefrustreerde man, stort zich na de breuk in een losbandig leven en begint een relatie met Carmen, de dochter van de gevaarlijke maffiabaas Don Gorgonzola. Annie blijft ontredderd achter en raakt verstrikt in een reeks ongelukkige liefdes, waarbij ze uiteindelijk zelfs onbedoeld wordt ingezet als drugskoerier.
Terwijl Bob op de vlucht slaat voor de onderwereld en Annie steeds verder in de problemen komt, kruisen hun wegen opnieuw op Curaçao. Daar komt het tot een chaotische ontknoping waarin hun bizarre avonturen, liefdesperikelen en de dreiging van de maffia samenkomen, en blijkt dat hun onderlinge band moeilijker te verbreken is dan gedacht.
Films gebaseerd op typetjes uit sketches slagen maar zelden, zeker wanneer de film qua opzet sterk afwijkt van het oorspronkelijke concept. Neem bijvoorbeeld Ali G Indahouse. De kracht van het personage Ali G lag juist in het feit dat zijn gesprekspartners niet doorhadden dat ze met een typetje te maken hadden, terwijl de speelfilm een volledig gescript verhaal presenteert. Hoewel die film op zichzelf best te waarderen valt, staat hij daarmee wel ver af van het bronmateriaal. Dat is precies waarom de films rond Borat en Brüno beter werken: zij liggen veel directer in het verlengde van hun optredens in Da Ali G Show.
Bij Bob en Annie de Rooy ligt dat net anders. Deze personages ontstonden in korte sketches binnen Laat de Leeuw, wat meteen de vraag oproept of iets dat werkt in een paar minuten ook standhoudt over de lengte van een speelfilm. Het antwoord is meestal nee, en dat blijkt ook bij Filmpje!. Het wel en wee van Bob en Annie is bij vlagen oprecht hilarisch, maar uitgesmeerd over ruim honderd minuten wordt het al snel te veel van hetzelfde. Zeker omdat de film leunt op een flinterdunne verhaallijn.
En toch wist Filmpje! me te vermaken. De grove humor van Paul de Leeuw is iets wat we in het huidige medialandschap nauwelijks nog tegenkomen, waarin alles het liefst familievriendelijk moet zijn. En dat had ik gemist. De laatste keer dat Nederlandse films dit soort rauwe, over-the-top humor lieten zien, waren de films van Steffen en Flip, zoals New Kids Turbo en Bro’s before Ho’s. In dat licht kun je het gebrek aan een coherent verhaal makkelijk negeren en gewoon genieten van scènes zoals Bob die zijn kinderen meesleept naar een pornofilm in een seksbioscoop, of Annie die een bloemetje ontvangt van het programma “Het spijt me” en urenlang probeert te raden van wie het afkomstig is.
En als “Het spijt me” je niets zegt, dan is Filmpje! waarschijnlijk niet de film voor jou. De film is een personificatie van de jaren ’90 en voor mij voelt dat als een warm bad. Overal duiken verwijzingen op, van Pulp Fiction tot iconische reclames zoals de “Foutje bedankt” van verzekeringsmaatschappij Reaal. En mocht dat je ook niets zeggen, dan is Filmpje! een film die grotendeels aan je voorbij zal gaan.
En dat geldt ook voor de casting en de cameo’s. Naast Paul de Leeuw, Olga Zuiderhoek, Rijk de Gooyer en Arjan Ederveen bevat Filmpje! tal van bekende gezichten uit de jaren ’90. Zo komen ook Karel van de Graaf, Ben Cramer, Jeroen Pauw, Peer Mascini, Willeke Alberti, Bram van der Vlugt en René Froger voorbij, samen met vele anderen die het tijdsbeeld van die periode goed tot leven brengen. Een iets grotere rol is weggelegd voor Kees Prins, die als leernicht Freek — oorspronkelijk uit Paul de Leeuws serie Seth & Fiona — een snackbar uitbaat.
Filmpje! is zeker geen sterke film, maar wist me toch behoorlijk te vermaken. Bob en Annie de Rooy zijn legendarische typetjes, en de film laat perfect zien waarom “Hallo boppers” in de jaren ’90 zo’n gevleugelde uitspraak was.
