Blue Movie poster

Blue Movie is een film die maar weinig mensen tegenwoordig wat zal zeggen. Dat was wel anders toen hij in de bioscoop verscheen. Deze film stond namelijk aan het begin van de Nederlandse film zoals die voornamelijk in de jaren 70 en 80 gemaakt werden. Films vol met bloot, seks en grof taalgebruik. Dat zorgde destijds natuurlijk voor veel controverse, wat op zijn beurt weer een groot aantal mensen op de been bracht om dit in de bioscoop te gaan zien.

Het verhaal van Blue Movie heeft net zo weinig om het lichaam als de acteurs en actrices in de film zelf. De 25-jarige Michael heeft net een gevangenis van 5 jaar uitgezeten voor een zedenmisdrijf. Kennelijk had hij op zijn 20e seks gehad met een 15-jarig meisje. Zijn reclasseringsambtenaar brengt hem onder in een Bijlmerflat. Hij zal hem begeleiden bij zijn terugkeer in de maatschappij. In de flat loopt Michael echter constant tegen vrouwen aan die bereid zijn seks met hem te hebben. Ongeacht hun huwelijkse status.

Blue Movie wordt over het algemeen beschouwd als een soft porno film. Dat vind ik persoonlijk wat kort door de bocht. De film heeft namelijk een speelduur van slechts 82 minuten en de eerste seks scene vindt pas plaats rond de 32e minuut. Daarnaast zijn er ook meerdere momenten dat we de aanloop naar een seks scène krijgen, maar vervolgens direct doorgaan naar de afloop waarbij Michael en zijn zoveelste verovering op bed liggen. De seks scènes die wel in beeld gebracht worden zijn wel explicieter dan doorgaans. Zo krijgen we uitgebreid de erectie van Hugo Metsers te zien en ook bij diverse dames wordt de schaamstreek voluit in beeld gebracht. Uiteraard zijn de vrouwelijke genitaliën  e.d. wel verstopt achter een flink bos haar. Dit zijn namelijk de jaren 70 toen scheren nog niet echt een ding was.

Als je Blue Movie nu kijkt heb je het idee naar een film te kijken van een student van de eerste jaars filmacademie. De gemiddelde vlogger op Youtube levert een beter product af dan in het geval van Blue Movie. Niet alleen technisch, maar ook zeker qua acteerwerk en script. Neem de reclasseringsambtenaar bijvoorbeeld. Niet alleen is zijn acteerwerk enorm houterig, ook zijn “macht” gaat in het verhaal enorm ver. Hij kan kennelijk bepalen met wie Michael het bed in duikt en heeft zelfs lijstjes met vrouwen die geschikt voor hem zijn. Voor het verhaal is hij eigenlijk niet eens nodig, dus waarom hij zo’n enorme rol heeft is mij onduidelijk. Wellicht bedoeld als maatschappelijk commentaar, maar aangezien we nu in een hele andere maatschappij leven is zijn rol enorm gedateerd. Net als de hele film overigens.

Het plot kabbelt 70 minuten lang voort. Michael hobbelt van appartement naar appartement en er zit verder maar weinig verhaal in. Tenzij je een kopje suiker lenen bij de buurvrouw geldt als verhaal. Zo ging dat in die tijd kennelijk. In de laatste akte heeft hij in ene een bedrijfje uit de grond gestampt en organiseert hij iets van een seksueel getinte bijeenkomst. Hier staat een heel huis vol mensen naar o.a. een zwart wit filmpje van een vrouw die een man oraal bevredigt te kijken. Daarnaast zijn er nog wat “performance artists” die halfnaakt optreden. Ik begreep niet helemaal wat hier nou de bedoeling van was, maar dit “feestje” was de grande finale van de film. Er volgt dan nog één laatste uitgebreide seks scène met de vrouw waarmee hij een serieuze relatie zal aangaan. Althans, daar ga ik maar van uit, want na deze scène begint direct de aftiteling.

Vanuit nostalgisch oogpunt is Blue Movie wel aardig om te zien. De enorme bakkebaarden van Hugo Metsers, Carry Tefsen die een altijd geile buurvrouw speelt, het typische jaren 60 interieur en natuurlijk de Bijlmerflats. Allerlei shots van de omgeving waarin duidelijk te zien is hoe kaal die omgeving destijds was nemen je terug naar een andere tijd. Een tijd waarin het gros van de bevolking in deze flats nog autochtoon was. Iets wat je je nu amper kan voorstellen. De film zelf was geen reclame voor deze flats want volgens de reclasseringsambtenaar liggen ze te ver van de stad, zijn ze erg gehorig en te duur vergeleken met wat je er voor krijgt. Van product placement was toen dus kennelijk nog geen sprake.

Het voornaamste wapenfeit van Blue Movie is dat de film de weg heeft vrijgemaakt voor films als Turks Fruit. Films waarin ook veel naakt voorkwam, maar dit toch voornamelijk functioneel was. Anders dan dat heeft de film weinig kwalitatieve eigenschappen. Het is een goedkoop gemaakte film, die slecht geacteerd is, slecht gefilmd is, amper verhaal heeft en ook niet eens geil is. Als we deze film dan gaan bestempelen als een soft porno, dan zou hij toch minimaal moeten opwinden. Dat doet het echter nooit.

Blue Movie is overigens een goed voorbeeld van de erbarmelijke staat waarin onze Nederlandse filmgeschiedenis verkeert. Van deze film is de originele filmprint verdwenen en de DVD bestaat dan ook uit een zwaar beschadigde VHS kopie vol krassen en andere beschadigingen. Blue Movie is dan wel een extreem voorbeeld, maar van zelfs redelijke recente films zoals de recent door mij bekeken “Ik Ook Van Jou” is enkel een DVD beschikbaar. Een Blu-Ray versie is nooit uitgebracht. Dat geldt voor heel veel Nederlandse films. Ik vraag me dan ook af in hoeverre vele mindere bekende titels niet ergens liggen weg te rotten totdat ze net als Blue Movie niet meer te redden zijn. Dat zou natuurlijk eeuwig zonde zijn.